Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Αφιερωμένο στον άγνωστο μικρό ...

Evi Kalaitzidou


Τα λόγια φτωχά για να περιγράψουν την θλίψη μας ,όχι γιατί έφυγε αναίτια μια ακόμα ζωή αλλά γιατί χρειάστηκαν να περάσουν τόσες ώρες φορτωμένες με αγωνία , τρόμο ,πόνο .

Γιατί τόσος βασανισμός ? Γιατί ??

Γιατί το φτωχό θύμα ,κουτάβι ακόμα ,κατέληξε να είναι ο μανιασμένος δολοφόνος των Μ.Μ.Ε. ?

Προς τι τόση υπερβολή ,ποιον βοηθάει αυτή η υπερβολή ?

Σίγουρα όχι την κοινωνία μας ,μια κοινωνία ανεύθυνη ,με λάθος φόβους ,μια κοινωνία του ¨φταίει πάντα ο άλλος "

Φταίνε οι φιλοζωικές που ΔΕΝ ήταν εκεί ?

Δύο φιλοζωικές κληθήκαμε τα τελευταία λεπτά πριν δολοφονηθεί το άτυχο ζώο αλλά πέρα από την καθυστέρηση της ενημέρωσης οι φιλοζωικές ΔΕΝ οφείλουμε να είμαστε εκεί ,κανένας νόμος δεν υποχρεώνει εθελοντές να κινδυνεύουν και να είναι παρών .

Υπεύθυνοι για την προστασία των πολιτών αλλά και των ζώων σύμφωνα με τον νόμο είναι η αστυνομία και πολλές φορές η συνεργασία μαζί τους είναι άψογη και με αίσιο τέλος αλλά αυτό προϋποθέτει εκπαίδευση ,υπευθυνότητα ,καθαρό μυαλό και γνώση των διαδικασιών και του νόμου .

Οι φιλόζωοι κατηγορούμαστε ότι μιλάμε εκ του ασφαλούς και δεν ήμασταν αντιμέτωποι εμείς με το μανιασμένο τέρας .Πιστεύει κανείς ότι οι εθελοντές των φιλοζωικών δεν έχουμε έρθει αντιμέτωποι με παρόμοιες καταστάσεις ?

Ερχόμαστε συνεχώς αντιμέτωποι αλλά ποτέ δεν φτάσαμε στο σημείο αυτό ,να κινδυνέψουν τόσοι άνθρωποι ,ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ σε τόσους ανθρώπους να κακοποιούν με τόσο ξύλο ένα ζώο .

Καταλήξαμε αρκετές φορές στα νοσοκομεία έτσι 

αλλά ποτέ δεν υπήρξε θύμα γιατί επικράτησε η ψυχραιμία και η γνώση των διαδικασιών που οφείλουμε να τηρήσουμε και ας μην είμαστε μισθωτοί και ας μην μας το επιβάλει κανένας νόμος ,μας το επιβάλει η αγάπη μας για τα ζώα και το αίσθημα ευθύνης απέναντι σε ανθρώπους και ζώα .

Η φίλη Ελένη Στέα θέλησε να αποχαιρετήσει τον μικρό pitbullakο με τον δικό της τρόπο και λόγο ,λόγος γεμάτος αγάπη και θλίψη για αυτή την ζωή που έφυγε με τόσο βασανιστικό τρόπο ,γιατί αυτή η ΖΩΗ

δεν θα ανασάνει ποτέ ξανά ..





"Μου αρέσει πολύ η βόλτα με το αυτοκίνητο, χαίρομαι και μόνο που είμαι μαζί σου, από ποια γειτονιά της πόλης ξεκινήσαμε, δεν έχει σημασία...

είμαστε μαζί και πηγαίνουμε στην εξοχή...

σταματάς να οδηγάς, ανοίγεις την πόρτα και λες "εδώ καλά είναι"...κατεβαίνω και το στήθος μου πάει να σπάσει από χαρά! οι δυο μας σε νέα μέρη!!!

μα ε, επ πού είσαι;;;...έφυγες;;;;

ξαφνιάστηκα, μα είπα θα γυρίσεις...ας τριγυρίσω λίγο μέχρι να ξαναέρθεις

... η ώρα περνάει και διψάω...

ένας καλός κύριος μου δείχνει νερό...αχ λίγη δροσιά!!! "ε επ τι κάνεις;;; να πιω θέλω...

ε ε ε σταμάτα μην με βρέχεις σου λέω, δεν μου αρέσει!!!!" μα αυτός συνεχίζει και το νερό με την ορμή του πονάει, του λέω να σταματήσει, μα αυτός εκεί, γελάει, προσπαθώ να τον κάνω να σταματήσει, τον τραβάω από τα ρούχα μάταια...

Και ξαφνικά γεμίζει ο τόπος από αγνώστους,

να παίξουμε θα θέλουν... κυνηγητό!!! "

α αου, γιατί με κλωτσάς ;;;

Αρχίζω να φοβάμαι μπαμπά, πότε θα γυρίσεις...πού είσαι μπαμπά;;;

"Ααααααα δεν μου αρέσει αυτό το παιχνίδι, σταματήστε!!!

Είστε πολλοί και με κυνηγάτε, δεν είναι δίκαιο και μη στριγγλίζετε, φοβάμαι πιο πολύ!!!".

.. Ουφ επιτέλους έρχεται μια κυρία και με παίρνει αγκαλιά, κουράστηκα, πεινάω φοβάμαι ...άλλωστε μωρό είμαι, χρονιάρικο δεν είμαι καν...ξαποσταίνω, μα αρχίζουν πάλι να με κυνηγούν κι εγώ τους λέω μάταια πως δεν μου αρέσει αυτό το παιχνίδι!

Και τότε ακούγεται μια βροντή και..."αααααχ κάτι με τρύπησε στο πόδι και πονάει πολύ...

αχ αχ με ξανατρύπησε " πονάω, θέλω τον μπαμπάαα μου !

Φεύγω, δεν μπορεί από εκείνο το δρόμο ήρθαμε, θα τον βρω κάπου εκεί...

Μα δεν πρόλαβα να σε βρω μπαμπά, με πάτησε το όχημα της πυροσβεστικής, ήμουν δεν ήμουν ενός χρόνου μπαμπά...

Γιατί άφησες να μου συμβεί αυτό;;;

Δεν ήμουν αυτό που περίμενες;;;

Μα είμαι το παιδί σου και δεν θα με άφηνες όπως κι αν ήμουν, αν είχα δύο πόδια αντί για τέσσερα...

Δεν πειράζει μπαμπά, εγώ σε αγαπώ και θα σε αγαπώ για πάντα...

Αλήθεια πώς ένιωσες όταν είδες στα δελτία όλα όσα συνέβησαν στις ελάχιστες ώρες που μεσολάβησαν από την εγκατάλειψη μου, μέχρι το θάνατο μου;;;

Νόμιζες πώς αν με άφηνες σε μέρος πολυσύχναστο θα είχα καλή τύχη, γιατί ήμουν ρατσάτος ε μπαμπά;;;

Απλά για εσένα δεν έκανα, αλλά δεν σου πήγαινε η "καρδιά" σου να με αφήσεις στις ερημιές, ε "μπαμπά";;;;

Κοιμάσαι ήσυχος τα βράδια "μπαμπά", με αγάπησες ποτέ ή ήμουν μόνο μόστρα;;; αγαπάς κανέναν άραγε "μπαμπά";;; Έχεις τη δυνατότητα;;;;


Αφιερωμένο στον άγνωστο μικρό pittbulako που γνώρισε όλη τη βία και την κακία του ανθρώπου μέσα σε 3 ώρες, με την ελπίδα πως θα ασκηθούν διώξεις και τα πρόστιμα θα δοθούν για την ανακούφιση βασανισμένων ψυχών που έχουν μόνο αγάπη να δώσουν "


Αντίο φίλε ...


Ελευθερία για τον Bandit

Φαντάζεσαι πως είναι να περνάς όλη σου την ζωή αλυσοδεμένος ,χωρίς την δυνατότητα να κινηθείς,χωρίς να έχεις δει ποτέ το φως του Ήλιου,να ...